....

One Piece Fishman เฮียวโซ Hyozo ★ ヒョウゾウ

ฉายา นักฆ่าเฮียวโซ( Hyozo the Assassin ) 
 -  มือสังหารผู้ติดเหล้า( Drunken Manslayer) 
ค่าหัววันพีช ประมาณ 141 ล้านเบรี 
อายุ  37 ปี 
ส่วนสูง 279 Cm. 
เรือ  โนอา( Noa) 
ตำแหน่ง  หน่วยลอบสังหาร กลุ่มโจรสลัดเงือกรุ่นใหม่(New Fishman Pirates) 
- ทหารรับจ้าง(mercenary) 
ผลไม้ปีศาจ --- 
อาวุธ ดาบ 7 เล่ม  และเข็มพิษ
-  ยาสเตียรอยต์ ES.(Energy Steroids)
ลูกเรือ เพื่อน  นายจ้างโฮดี้ โจนส์ (Jones Hordy) 
เผ่าพันธุ์  เงือกชาย(mermen) สายพันธ์หมึกพิษสายวงฟ้า บลูริง((blue-ringed octopuses)

                  เฮียวโซ(Hyouzo) เป็นมนุษย์เงือกหมึกสาย บลูริง มีลักษณะพิเศษที่ได้มาจาก สายพันธ์ คือการที่เค้าสามารถสร้างพิษเพื่อใช้โจมตีศัตรูด็โดยเค้าจะใช้ไม้จิ้มฟันที่อาบด้วยพิษพ่นออกจากปากขนาดใหญ่ของเค้าในการลอบสังหารศัตรูและมีหนวดสีส้มวงฟ้าที่ใช้แทนขา 6 ข้างและมีมือ 2 ข้างเพื่อใช้ในการจับขวดเหล้าและดาบหลักของเค้า สวมใส่เสื้อสูทสีดำเสื้อด้านในสีฟ้าและผูกเนคไทยาวสีดำ นิสัยของเค้าเป็นคนไม่ชอบเสียงดัง โลภมาก ไม่สนใจใครหรือภักดีกับใครเป็นพิเศษ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เค้ายอมรับนั้นคือการดื่มเหล้าเค้ามักดื่มมันอยู่ตลอดแม้ในขณะต่อสู้  
           -  ชื่อของเฮียวโซ มาจาก เฮียวม่อนไดโกะ (Hyomon Diko) แปลว่าปลาหมึกสายวงฟ้า 
........................
http://pirateonepiece.blogspot.com/2010/08/wanted-jones-hordy.html【】  เปิดตำนานเผ่าพันธุ์หมึกปริศนา สุดยอดนักฆ่าเข็มพิษ ปลาหมึกสายวงฟ้า - วงแหวนน้ำเงินใหญ่ (Blue-Ringed Octopuses)  【】




เฮียวโซ มือสังหารผู้ติดเหล้า(Drunken Manslayer)

                  นักฆ่ารับจ้างเฮียวโซเป็นนักฆ่ารับจ้างที่มีฝีมือมากที่สุดบนเกาะเงือก ครั้งหนึ่งเมื่อครั้งอดีตเค้าถูกชักชวนให้เข้าร่วมกล่มกับ อารอน แต่เฮียวโซปฏิเสธเพราะอารอนในตอนนั้นไม่มีเงินพอที่จะจ้างเค้า แต่เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปเฮียวโซก็พบนายจ้างที่ใจปล้ำพอที่จะจ้างเค้าด้วยเงินก้อนโตได้นั่นก็คือ นายใหญ่ของกลุ่มเงือกนอกกฎหมายโฮดี้ โจน หน้าที่ที่ โจนมอบให้คือการเฝ้าปากทางเข้าของเกาะเงือก จับมนุษย์ทุกคนที่พยายามผ่านและนำตัวมาเป็นทาสให้หมดถ้าขัดขืนก็ฆ่าซะ                    
                 ปรากฏตัวครั้งแรกในโลกวันพีช เมื่อกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางต้องการที่จะผ่านเข้าเกาะเงือกไปให้ได้และไม่ต้องเป็นสมาชิกของกลุ่มเงือกรุ่นใหม่ เฮียวโซเริ่มแสดงท่าทางคุกคามและเกือบจะต้องต่อสู้กันขึ้น แต่ก็ยังไม่ทันจะได้ลงมือเรือของพวกลูฟี่ก็เหาะห้ามหัวพวกเฮียวโซเข้าไปในเกาะเงือกอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่เรือของลูฟี่จะรับตาไปเฮียวโซซัดอาวุธลับไม้จิ้มฟันอาบยาพิษ พ่นเข้าใส่ลูฟี่โดยหวังว่าถ้าหัวหน้ากลุ่มตายลูกน้องที่เหลือก็จะไร้พิษสงตามไปด้วย  แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นดังที่คิด เมื่อเฮียวโซได้รับคำสั่งให้เป็นหนึ่งในหัวหน้ากลุ่มกบฏบุกเข้ายึด ฝั่ ตะวันตกเฉียงใต้-หน้าหอประชุมสมาคมประมงของเกาะเงือก ในขณะที่เค้ากำลังทรมานประชาชนที่ไม่ยอมจำนนอยู่   กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางก็ปรากฏตัวขึ้นและเข้าขัดขวาง  จนเกิดการต่อสู้กันขึ้นระหว่างนักดาบของกลุ่มหมวกฟาง โซโลและนักดาบอันดับหนึ่งของเกาะเงือก เฮียวม่อน
..............................


【】นอกเรื่องวันพีชความรู้รอบตัว【】
        เปิดตำนานหมึกวงแหวนน้ำเงินใหญ่ (blue-ringed octopuses) เพชฌฆาตนักฆ่าแห่งท้องทะเล 

                  หมึกบลูริง (blue-ringed octopuses) นั้น ตามหลักวิชาการแล้วไม่ได้จัดอยู่ในกลุ่มปลา แต่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกับหอย  หมึกบลูริงจะต่างกับหมึกทั่วไปตรงที่มีลวดลายเป็นวงแหวนสีน้ำเงิน กระจายตามลำตัวและหนวด ซึ่งตัดกับสีตัวที่ออกเป็นสีเหลืองน้ำตาลอย่างชัดเจน ตัวเต็มวัยมีขนาดตัวประมาณ 4 – 5 เซนติเมตร มีหนวด 8 เส้นหนวดยาวประมาณ 15 เซนติเมตร  มักจะม้วนปลายอยู่เสมอนอกจากหมึกพันธุ์นี้แล้ว ยังมีอีกสามสายพันธุ์ คือ หมึกวงแหวนน้ำเงินเล็ก (Lesser blue-ringed octopus ;   H. maculosa ) หมึกวงแหวนน้ำเงิน (Blue-ringed octopus ; H. fasciata ) ทั้งสองชนิดนี้พบทางตอนใต้และตะวันออกของออสเตรเลีย  ส่วนชนิดสุดท้ายคือ H. nierstraszi พบเฉพาะแถบอ่าวเบงกอลเท่านั้น

หมึกวงแหวนน้ำเงินใหญ่ (blue-ringed octopuses)

                  ด้วยความที่หมึกชนิดนี้มีสีสวยงาม และขนาดไม่ใหญ่โตนักจึงเป็นที่นิยมเลี้ยงในสหรัฐและยุโรปรวมทั้งประเทศไทย พันธุ์ที่นิยมเลี้ยงมากที่สุดคือ หมึกวงแหวนน้ำเงินใหญ่ (Greater blue-ringed octopus ; Hapalochlaena  lunulata ) เพราะมีวงแหวนขนาดใหญ่ (เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 8 มิลลิเมตร) เลี้ยงง่าย ราคาไม่แพง   ตัวละประมาณ 30 เหรียญสหรัฐ หรือประมาณพันกว่าบาทไทย ประเทศที่ส่งออกมากที่สุดคือ อินโดนีเซีย เพราะหมึกชนิดนี้มีถิ่นอาศัยแถบตอนเหนือของออสเตรเลีย เรื่อยมาถึง   ปาปัว   นิวกินี หมู่เกาะโซโลมอน อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

                   หมึกบลูริงจะล่าสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร โดยใช้หนวดดึงเหยื่อเข้ามาแล้วกัด จากนั้นจะปล่อยพิษที่เก็บอยู่ในต่อมน้ำลายออกมาสังหารเหยื่อ  พิษของหมึกบลูริงเดิมเรียกว่า มาคูโลทอกซิน (maculotoxin) ตามชื่อสายพันธุ์ที่นำพิษมาศึกษา ต่อมาพบว่าเป็นพิษชนิดเดียวกับเทโทรโดทอกซินที่พบในปักเป้านั่นเอง ซึ่งเกิดจากการกลั่นของต่อมน้ำลายที่ปากของมันและแบคทีเรียในกลุ่ม Bacillus และกลุ่ม Paeudomonas ทั้งยังสามารถถ่ายทอดแบคทีเรียที่สร้างพิษให้กับลูกของมันผ่านทางไข่ได้อีกด้วย  พิษชนิดนี้เป็นพิษประเภททำลายระบบประสาท การหายใจ มีอาการคล้ายเป็นอัมพาตหายใจไม่สะดวก อาจ ขาดออกซิเจนอย่างเฉียบพลันทำให้เหยื่อตายหรือเป็นอัมพาตเคลื่อนไหวไม่ได้ หากเป็นมนุษย์เมื่อถูกกัดจะเป็นอันตรายมากเหมือนกับการฉีดพิษนี้เข้าเส้น เลือดโดยตรง พิษจะออกฤทธิ์อย่างรวดเร็วซึ่งเร็วกว่าเร็วกว่าการกินเนื้อปลาปักเป้า ทำให้เสียชีวิตได้ ภายในระยะเวลา 2 ชั่วโมง
                  กลุ่มมนุษย์ที่ได้รับอันตรายจากหมึกเหล่านี้มักเป็นพวกนักดำน้ำ ที่ไปเจอหมึกที่มีสีสันสวยงามแล้วไปจับต้องทำให้หมึกตกใจกัดเอา โชคดีที่น่านน้ำทะเลไทยที่นักดำน้ำชื่นชอบไม่ใช่ถิ่นอาศัยของหมึกพิษพวกนี้ อีกกรณีคือพวกที่นำหมึกชนิดนี้มาเลี้ยงในตู้ เพราะทั้งการให้อาหารหรือเมื่อล้างตู้ ล้วนเสี่ยงต่อการถูกกัดได้ สำหรับอุบัติการณ์การได้รับพิษจากหมึกบลูริงเท่าที่ศึกษามายังไม่พบมีการ บันทึกเป็นหลักฐานแต่อย่างใด อนึ่งการที่สังคมไทยมีค่านิยมชอบนำสัตว์แปลกๆมาเลี้ยง โดยเฉพาะสัตว์ที่นำเข้ามาจากต่างประเทศบางชนิดนอกจากจะเป็นอันตรายแล้ว บางชนิดยังอาจก่อให้เกิดปัญหา "การรุกรานของชนิดพันธุ์ต่างถิ่น" หรือ เอเลี่ยนสปีชีส์ (Alien Species) ได้
................................