....

One Piece วันพีช โบอา มารี โกลร์Boa Marigold ★ ボア・マリーゴールド

WANTED Boa Marigold 
http://pirateonepiece.blogspot.com/search/label/Wanted%20Pir.KUJAฉายา กอร์กอนงูจงอาง(Gorgon KingCobra)
ค่าหัววันพีช ประมาณ 68,000,000
อายุ 31 ปี  
ส่วนสูง 274 cm.
  เรือ  เรือยูดา (Ship-YUDA)  
ตำแหน่ง เป็นน้องสุดท้องใน3 พี่น้องแห่งคำสาปกอร์กอน (three Gorgon sisters) 
ผลปีศาจ  เฮบิเฮบิ (Habi Habi:model King Cobra)
ผลงูจงอาง : สายพันธุ์งูที่มีพิษร้ายกาจและมีความเร็วสูง
จุดอ่อน ธาตุปฏิปักษ์ ศัตรูตามธรรมชาติ พังพอนและนกนักล่า
อาวุธ ควบคุมเส้นผมในชื่อสเน่ห์เรือนผมนางงู-"งูเพลิง"
- ง้าว และพิษงูจงอาง
- Busoshoku Haki - บุโซโชคุฮาคิ ฮาคิแห่งเกราะ 
สมาชิก  จักรพรรดินีโบอา แฮนค็อก(Boa Hancock)  ,ธันเดอร์โซเนียร์ (Boa Sandersonia),มาการ์เรต(Marguerite) , กรอริลิโอซ่า(Gloriosa)  ,สวีทเฟีย(Sweet Pea) อาฟรีลัด้า(Aphelandra) ,เบลาดอนน่า(Belladonna)
เผ่าพันธุ์ มนุษย์ชนเผ่าคุจาแห่งเกาะอเมซอนลิลลี่

                 โบอา มารี โกลร์(Boa Marigold)  เธอเป็นผู้หญิงที่มีร่างกายอ้วนใหญ่กว่าพี่น้องของเธอมากทั้งๆที่เมื่อครั้งยังเด็กเธอดูผอมบางกว่านี้มากแต่เป็นเพราะความบอบบางและสวยงามคือความอ่อนแอเธอจึงฝึกฝนร่างให้แข้งแกร่งไร้ซึ่งจุดอ่อนทางร่างกายจนมีร่างกายดั่งเช่นในปัจจุบัน ใบหน้าของเธอค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับร่างของเธอและมีเส้นผมสีส้มยาวปิดบังรอยสักที่พวกมังกรฟ้าทำไว้โดยแฝงความนัยไว้ในรอยสักที่มีลักษณะคร้ากีบเท้าสัตว์เหยียบบนเหยื่อว่าพวกทาสมันมีค่าเหมือนสัตว์เลี้ยงเท่านั้น ทำให้เธอมีนิสัยดูเป็นคนใจร้อนโกรธเกรี้ยวง่ายและขี้โมโหเมื่อมีคนพูดถึงอดีตอันเลวร้ายที่เคยเกิดขึ้นเมื่อครั้งยังเด็กที่ต้องเป็นสัตว์เลี้ยงของพวกมังกรฟ้า
      -  ชื่อของผู้หญิงในเผ่าคุจาล้วนมาจากชื่อของดอกไม้และชื่อของ มารีโกลร์มาจากชื่อของดอกดาวเรือง(Tagetes)
 


                        โบอา มารี โกลร์ ผู้พิทักษ์แห่งเผ่าอเมซอนลิลลี่ เธอเป็นผู้มีความสามารถของธันเดอร์โซเนียร์ที่ได้มาจาก ผลไม้ปีศาจ เฮบิเฮบิ Habi Habi:model King Cobra ผลงูสายโซออน สายพันธ์คิงคอบร้าหรืองูเห่านั่นเอง  ความสามารถพิเศษที่โดดเด่นของสายพันธ์งูเห่าคือความรวดเร็วที่เหนือการสัตว์ชนิดอื่น การสู้ไม่ถอยอาคาตจนถึงขั้นยอมสู้ตายทำให้งูพิษชนิดนี้ถูกกล่าวกันว่าเป็นจ้าวแห่งงูที่สง่างามและน่ากลัวที่สุด ความสามารถของมันนอกจากการกัดที่จะส่งพิษร้ายแรงเข้าทางบาดแผลยังมีอีกอย่างที่งูพิษชนิดอื่นไม่มี นั้นคือ ความสามารถในการพ่นพิษใส่ศัตรูได้ในระยะไกลซึ่งความสามารถนี้เองทำให้ มารีโกลไม่จำเป็นต้องเข้าใกล้ศัตรูก็สามารถจัดการศัตรูได้โดยต่างจากพี่สาวของ เธอแต่ถึงกระนั้นความสามารถในการต่อสู้ระยะปะชิดของเธอก็ไม่เป็นรองใครด้วย เพลงทวนและพลังฮาคิ
            จุดอ่อน : จุดอ่อนตามธรรมชาติคือการมีผิวหนังที่แพ้ต่อกรด ของเหลวที่เหนียวและการที่มีพิษร้ายภายในร่างกายเป็นเรื่องแปลกที่มันเองกลับแพ้พิษชนิดอื่นที่ไม่ใช่ของตนเอง

โบอา มารี โกลร์ - Boa Marigold
"ถ้าความงามที่มี....ทำให้ต้องถูกล่าเหมือนสัตว์ ปกป้องพี่น้องก็ไม่ได้....
ฉันขอไม่มีมัน..!!!... แต่จะขอมีร่างกายที่อัปลักษณ์เหมือนสัตว์..
..... เพื่อล่าและฆ่าพวกมันไห้หมด ......"

              โบอา มารีโกลร์ผู้แข็งแกร่ง ในวัยเด็กเธอเป็นเด็กที่มีรูปร่างหน้าตาหน้ารักแต่ภายหลังถูกจับไปเป็นทาสและสามารถหนีออกมาได้เธอพยายามฝึกฝนร่างกายอย่างหนักเพื่อที่จะไม่มีใครจับเธอได้อีกทำให้เธอมีร่างกายแข็งแกร่งและมีรปร่างใหญ่โตที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ มีความสามารถพิเศษที่ได้มาจากผลปีศาจคือการพ่นพิษร้ยแรงใส่ศัตรูและมีท่าไม้ตายในการบังคับเส้นผม-สเน่ห์เรือนผมนางงู ที่มีลักษณะคร้ายงูโจมตีศัตรูในชื่อ "ซาลามันเดอร์-เทพงูเพลิง" เธอมีความสามารถใน การให้ดาบปลายหอกเป็นเลิศและเป็นอันดับ 1ของเผ่าเลยทีเดียวและ สามารถใช้พลัง ฮาคิได้ซึ้งในชนเผ่าคุจามีเพียงเธอและแฮนค็อกเท่านั้นที่สามารถใช้ได้ซึ้งพลังนี้เป็นที่เกรงกลัวกันในบรรดาผู้มีพลังผลปีศาจเป็นอันมาก

มารีโกลร์ - King Cobra
              ปัจจุบันเธอเป็นผู้พิทักษ์แห่งเผ่าอเมซอนเป็นน้องคนสุดท้องของแฮนค็อกในอดีตเธอถูกจับไปขายเป็นทาสให้ กันพวกมังกรสวรรค์พร้อมกับ แฮนค็อกและพี่สาวอีกคนเธอจะรู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงมันและถูกบังคับ ให้กินผลไม้ปีศาจ เฮบิ เฮบิ โมเดลงูจงอาง เพื่อให้เธอกลายเป็นสัตว์เลี้ยงที่น่ารักอย่างสมบูรณ์แบบแต่ทว่าความสามารถ นี้ทำให้เธอมีรูปร่างเป็นงูยักษ์ที่เกรงกลัวกันในหมู่ผู้พบเห็นแต่สำหรับคน ในเผ่าที่เห็นว่า "ความงดงามคือผู้ที่ทรงพลังที่สุด"ทำให้มองว่า มารีโกล ช่างงดงามและทรงพลังที่สุดในเผ่า    
............................











【】นอกเรื่องวันพีชความรู้รอบตัว【】 
          เปิดตำนานนักรบสาว อเมซอน เนส (Amazonian)

               แอมะซอน (amazon)หรือ "อะเมซอน" เป็นชื่อของแม่น้ำและป่าดงดิบในทวีปอเมริกาใต้ ชื่อนี้นักล่าอาณานิคมสเปน ซึ่งเข้ามาสำรวจเมื่อราว 500 ปีก่อนโน้น เป็นผู้ตั้งให้ ชื่อนี้นักเล่าอาณานิคม สเปน ซึ่งคุ้นเคยกับตำนานกรีกและโรมัน ซึ่งมีการกล่าวถึงนักรบหญิง "แอมะซอน" ดังนั้น แท้จริงแล้วสตรีเผ่าพันธุ์นี้มิได้อยู่ในป่าแอมะซอนแต่อย่างใด แล้วพวกเธอเป็นใคร ? มาจากไหน? 
            หลักฐานเท่าที่มีอยู่ในตอนนี้บ่งว่า นานมาแล้วน่าจะเคยมีนักล่าสัตว์เร่ร่อนที่มีสตรีเป็นใหญ่และเป็นนักรบอยู่ แถวทวีปแอฟริกาเหนือ กับบริเวณ ทุ่งหญ้าสเตปปร์ รอบ ๆ ทะเลดำ โดยเฉพาะทางตะวันตกเฉียงเหนือบริเวณตะวันออกในปัจจุบันแต่พวกเธอจะเรียกตัว เองว่าอะไรนั้น ไม่ทราบครับ เพราะคนพวกนี้ไม่อ่านไม่เขียนหนังสือ คำว่า "แอมะซอน" เป็นแค่คำที่ชาวกรีกโบราณคิดขึ้นมาเรียกชนเผ่านี้

อเมซอน เนส (Amazonian)
                    นักรบของเผ่าแอมะซอนผ่านการเคี่ยวกรำมาอย่างเข้มข้น ทุกคนถูกฝึกให้ชินกับความลำบากมาแต่แบเบาะ แม้แต่นมแม่ก็ไม่ได้กินต้องกินนมม้าแทน โตขึ้นมาอีกนิดก็ป้อนอาหารแข็งให้เลย เรียกว่า หัดให้ก้าวร้าวตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย โตขึ้นมาก็ต้องรับใช้เผ่าด้วยการเป็นนักรบ ต้อง ดำรงพรหมจรรย์ ไว้จนแทบจะพ้นวัยสาวนั่นแหละถึงได้รับอนุญาตให้คิดเรื่อง การสืบพันธุ์ได้ (ต้องเรียกอย่างนี้เพราะชาวแอมะซอนไม่นิยมแต่งงาน การมีเพศสัมพันธ์ เป็นไปเพื่อใช้สืบตระกูลเท่านั้น ไม่ใช่เพื่อความรักหรือความสนุกสนามใด ๆ) นอกจากการปลูกข้าวและเลี้ยงสัตว์เพื่อใช้เป็นอาหารแล้ว งานหลักที่ทุกคนต้องทำถ้าอยู่ในเผ่าคือ เลี้ยงม้า เด็ก ๆ ชาวแอมะซอน หัดขี่ม้าตั้งแต่เด็ก ๆ พอรุ่นสาวขึ้นมาก็ใช้ชีวิตอยู่บนม้า ได้คล่องแคล่วราวกับม้าเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย (ว่ากันว่า เซอเทอร์ หรืออมนุษย์ครึ่งคนครึ่งม้าในตำนานกรีกได้จินตนาการจากนักรบเผ่าแอมะซอนบน หลังม้านี่เอง) นักประวัติศาสตร์หลายคนเชื่อว่า แอมะซอนเป็นพวกแรกที่เอาม้ามาเป็นพาหนะ หรืออย่างน้อยก็เป็นพวกแรกที่เอาม้ามาใช้ในการรบแถมยังคิดทำบังเหียนกับ สเปอร์ (เดือยรองเท้าสำหรับสะกิดให้ม้าวิ่ง) ขึ้นด้วย ม้าศึกของแอมะซอนจะถูกใส่เครื่องม้าน้อยมาก แทบไม่มีที่เหน็บอาวุธอะไรเลยด้วย เนื่องจากต้องการความคล่องตัวในการเคลื่อนไหวกรีกโบราณยังต้อเลียนแบบชาวแอ มะซอนมาทั้งหมดในเรื่องการฝึกทหารม้า 
                  หลังจากขี่ม้าได้คล่อง คราวนี้ก็เริ่มหัดยิงธนู ทั้งจากหลังม้าและตอนอยู่บนพื้น จากนั้นจึงเรียนการใช้หอกแหลน และขวานสองคม ซึ่งเป็นอาวุธที่คู่ต่อสู้กลัวที่สุด ยามว่างชาวแอมะซอน ถูกใช้ไปในการล่าสัตว์ นักเขียนหลายคนบอกว่า พวกแอมะซอนเก่งเรื่องหัดสัตว์ให้เชื่องไม่ว่าจะเป็นกวาง เหยี่ยว หรือแม้แต่สิงโต
                 เมื่อถึงเวลาออกรบสาว ๆ แอมะซอนจะแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเสื้อหลวม ๆ แขนสั้น มีเข็มขัด คาดเอว ชาวยาวลงมาเหนือเข่า ส่วนใหญ่จะเปลีอยไหล่ขวา เผยให้เห็นหน้าอกขวา (ถ้าถนัดซ้ายก็เปลือยด้านซ้ายแทน) เสื้อทำจากหนัง สัตว์จะได้ ป้องกันลูกธนู ได้ แต่งานศิลป์ สมัยหลัง ๆ จะเห็นแอมะวอนใส่ชุดยาวขึ้น ผ้าก็ดูพลิ้วไหวมากขึ้นกว่าที่จะเป็นหนังสัตว์ ใส่เกาะขาตั้งแต่เข่าถึงข้อเท้า บางคนมีรองเท้าแตะสานหรือรองเท้าบูตใส่ แต่ส่วนใหญ่เดินเท้าเปล่า บนศีรษะมีหมวงหนังพร้อมแผ่นหนังกันใบหูและคอ หากมีตำแหน่งสูงอาจมีขนนกปักหรูหราทีเดียว
          หลังจากแอมะซอน เข้าไปรุกรานเปอร์เซีย (อิหร่านปัจจุบัน) เครื่องแต่งกายของพวกเธอจะมีอิทธิพลของเปอร์เซียติดมาด้วย เช่นแบบเสื้อ จะฟิตติดตัวขึ้นเป็นต้น
          ยุทธวิธีของแอมะซอน ไม่มีอะไรซับซ้อนยุ่งยาก ใช้วิธีบุกเร็วถอยเร็ว ถึงตอนบุกก็ควบม้าดาหน้าใส่ตรง ๆ พร้อมกับยิงธนู และลูกดอกเข้าไปเป็นห่าฝน อีกวิธีหนึ่งคือพุ่งเข้าชาร์จกองทหารราบพร้อมกับโยนร่างแหเข้าใส่จนทหารฝ่าย ตรงข้ามขยับตัวไม่สะดวก ปล่อยให้แอมะซอนจัดการด้วยหอกหรือแหลนโดยง่าย ถึงเวลาก็ถอยหันหัวม้าควบกลับเอาดื้อ ๆ แต่ศัตรูอย่าได้ประมาท เพราะแอมะซอนยามถอยก็อันตราย เหมือนกัน เธอจะหันมายิงธนู ใส่คนที่ตามมาข้างหลังอย่างแม่นยำ
  ข้อความจากบอร์ด www.gmcities.com  ..............................